انزوا

کسی درون من

به انزوا نشسته است...

شکست را

میزبانی میکنم

قدم های اراده ام

پوکی استخوان گرفته اند

دست دراز می کند کسی ؛

دنده هایم را چنگ می اندازد

و از دلی که شکسته

مشتی اشک

به بدرقه ی بازوان تنهایی ام آمده اند

کسی درون من

به انزوا نشسته است

آن روز که به پا خیزد

مدار های کهکشانی را

شانه خواهد زد.